Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Ποντικοσερφαρίσματα

Υπόθεση
Ο Ντίκο το ποντίκι και η οικογένειά του, ζουν ανενόχλητοι στην αποθήκη ενός εξοχικού σπιτιού. Μια μέρα, την ώρα που εξερευνούν τη σοφίτα, ένας υπολογιστής ανάβει καταλάθος και τα μικρά ποντικάκια αρχίζουν να παρασύρονται στη μαγεία του διαδικτύου. Σιγά, σιγά, εξαιτίας της ανεξέλεγκτης χρήσης, θα παρουσιαστούν διάφοροι κίνδυνοι που θα τα απειλήσουν. Θα καταφέρουν τα ποντικάκια να τους ξεπεράσουν;

Χαρακτηριστικά
Εκδότης: Διάπλους
Συγγραφέας: Μαρία Ιορδανίδου
Εικονογράφηση: Δημήτρης Ρίζος
ISBN: 978-960-687-332-4
Έτος 1ης Έκδοσης: 2011
Σελίδες: 31 (59)
Τιμή: περίπου 14 ευρώ
Ηλεκτρονική αγορά εδώ
Τάξεις: Γ', Δ', Ε'

Κριτική
Χαριτωμένη ιστορία εκπαιδευτικού περιεχομένου από τη σειρά Ανάπτυξη Συναισθηματικής Νοημοσύνης - Προγράμματα Αγωγής Ψυχικής Υγείας. Η γραφή είναι πολύ απλή και απευθύνεται και σε μικρότερα παιδιά, αν και το ζήτημα της υπερβολικής χρήσης των νέων τεχνολογιών προβληματίζει συνήθως μαθητές των μεγάλων τάξεων. Τα νοήματα είναι κατανοητά, αν και ο λόγος κάποιες φορές μοιάζει αποσπασματικός. Η επιμέλεια είναι φροντισμένη, αφού το κείμενο συνοδεύεται από θεωρητική προσέγγιση του ζητήματος, δραστηριότητες, αλλά και cd με πάνω από 50 φύλλα εργασίας. Οι δραστηριότητες (και τα φύλλα εργασίας) δυστυχώς δεν είναι πολύ δουλεμένα κι έτσι καλό θα ήταν όποιος επιθυμεί να τα αξιοποιήσει, να φροντίσει πρώτα να τα επεξεργαστεί.  

Το βιβλίο προτείνεται κυρίως σε παιδιά Γ', Δ' και Ε' τάξης, και φυσικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από εκπαιδευτικούς που ασχολούνται με κάποιο σχετικό πρόγραμμα Αγωγής Υγείας.
 
Το θέμα του βιβλίου είναι πολύ επίκαιρο και είναι σημαντικό να βλέπουμε τέτοιες κυκλοφορίες, που μας βοηθούν στο έργο μας και προσφέρουν ενδιαφέρουσες αφορμήσεις για συζήτηση πάνω σε καίρια ζητήματα της παιδικής καθημερινότητας. Από εκεί και πέρα, το συγκεκριμένο ανάγνωσμα μοιάζει δυστυχώς να στερείται ιδιαίτερης λογοτεχνικής αξίας, καθώς μετά από ένα σημείο, η συγγραφέας μοιάζει να αρκείται σε απλή παράθεση συμπτωμάτων από την εξάρτηση στους υπολογιστές, χωρίς να συνδέει τα διάφορα γεγονότα μεταξύ τους, ούτε και να φωτίζει το πώς αυτά επηρεάζουν τα συναισθήματα και την προσωπικότητα των ηρώων. Καλό είναι επίσης να προσπεράσουμε τον έμμεσο διδακτισμό και τις συμβάσεις (όπως ο υπολογιστής που συνδέεται μόνος του στο δίκτυο και επιτρέπει σε μια Νορβηγίδα να απευθυνθεί προς τους συγκεντρωμένους ποντικούς) που στο κάτω κάτω υπάρχουν στις περισσότερες ιστορίες για παιδιά. Σε γενικές γραμμές παρόλαυτά, οι μαθητές μάλλον θα βρουν το βιβλίο ενδιαφέρον και σίγουρα θα προβληματιστούν γύρω από τα προβλήματα στα οποία μπορεί να οδηγήσει η απρόσεκτη και άμετρη χρήση του διαδικτύου.

Οι πληροφορίες και οι συμβουλές του παραρτήματος είναι πολύ χρήσιμες, αν και -όπως ήδη αναφέραμε- οι δραστηριότητες που τις ακολουθούν (και κυρίως αυτές που βρίσκονται στο cd σε μορφή .doc) μάλλον χρειάζονταν περαιτέρω επεξεργασία προκειμένου να είναι εφαρμόσιμες σε τάξεις δημοτικού.

Αξίες - Θέματα
Τεχνολογία, Οικογένεια, Υπευθυνότητα, Εξάρτηση

Απόσπασμα 
Μάταια οι γονείς τους προσπαθούσαν να τους ξεκολλήσουν
από το καινούριο αυτό παιχνίδι που τους είχε πάρει τα μυαλά.

- Πάμε για ποντικοσερφαρίσματααα!!! φώναζαν και ξεκινούσαν

- Φτάνει τώρα το φέισμπουκ, Ντίκο!

Θέλω να δω το σήριαλ που δε μ’ αφήνει η μαμά να παρακολουθήσω στην τηλεόραση,
φώναζε ο μικρούλης Ρούκι και τους έσπρωχνε με τους αγκώνες του…

- Όχι, εγώ θα παίξω το παιχνίδι μου: «Ντύσε το μοντέλο», τσίριζε η Ροζίλια,
η δίδυμη αδερφή του Ρούκι χτυπώντας με μανία τα πόδια της στο πάτωμα…

Μερικές φορές ξεχνούσαν ακόμα και να φάνε!

- Παιδιά, ελάτε! Το φαγητό είναι έτοιμο!

- Σε λίγο, μαμά!

Μόνο που αυτό το «λίγο» δεν τελείωνε ποτέ.

- «Καλημερούδια Ντίκο, και σε όλη την καλοποντικοπαρέα σου!
Είμαι ο Λερής, ένα χρόνο μεγαλύτερος από σένα και θέλω να γίνουμε φίλοι.
Για πες μου φιλαράκι μου, μένεις εδώ κοντά; σε ποιο σχολείο πηγαίνεις;

Μπήκα στον «τοίχο» σου και είδα μερικές φανταστικές φωτογραφίες που έχεις «δημοσιεύσει» με τη φίλη σου την Κίρα και τα αδερφάκια σου…

Πρόσεξα ότι έχουμε κοινά ενδιαφέροντα. Μπορούμε να κανονίσουμε να γνωριστούμε από κοντά αν θέλεις. Έκανα «αίτημα» και στους άλλους φίλους σου…»

Αυτό ήταν το μήνυμα του μεγαλοαρουραίου Λερή,
που δεν ήταν μόνο ένα χρόνο μεγαλύτερος από το Ντίκο, αλλά… πολύ μεγαλύτερος.

Ο Ντίκο το διάβασε πολλές φορές, αλλά κάτι δεν του καλοάρεσε.

Χωρίς να χάσει χρόνο το έκανε «προώθηση» στη φίλη του την Κίρα.

Η Κίρα φοβήθηκε ότι ο άγνωστος μεγαλοαρουραίος δεν είχε καθόλου αγαθές προθέσεις. Του ανέφερε μάλιστα ένα παρόμοιο περιστατικό με μια φίλη της που έκανε το λάθος να κάνει «φίλο» έναν άγνωστο.

Τελευταία στιγμή σώθηκε από το στόμα ενός άλλου μεγαλοαρουραίου που της είχε πει ψέματα για την ηλικία του.

Κι όταν κάποιος λέει ψέματα, κάτι κακό έχει στο μυαλό του…

Ωστόσο ο Ντίκο και τα’ αδέλφια του δεν πτοήθηκαν…

Είχαν κλειστά τα παντζούρια της σοφίτας και κολλημένα στον υπολογιστή δεν ήξεραν πια αν ήταν μέρα ή νύχτα!

Ο Ρούκι άρχισε να αδυνατίζει.

Τα μάγουλά του χλόμιασαν. Μαύροι κύκλοι φάνηκαν γύρω από τα μάτια του.

Δεν είχε καμιά διάθεση να παίζει ποδόσφαιρο με τους φίλους τους. Ένιωθε αδύναμος, σχεδόν άρρωστος!

Ώσπου μια μέρα, μετά από πολλή ώρα στον υπολογιστή ασιθάνθηκε μια ξαφνική αδιαθεσία.

Άρχισε να μονολογεί και να ξεστομίζει κάτι περίεργες φράσεις:
- «Κάνε με λάικ», «κάνε αντ»… κι εκεί που καθόταν στην καρέκλα έπεσε με το κεφαλάκι του προς τα πίσω και μπουμ… πάρ’ τον κάτω!

Όλοι κατατρόμαξαν μα πιο πολύ η δίδυμη αδερφούλα του, που του είχε μεγάλη αδυναμία. Χωρίς να χάσει καθόλου καιρό έτρεξε να φωνάξει τους γονείς τους.

Ο γιατρός που φώναξαν οι γονείς είχε τεράστια εμπειρία σε παρόμοια περιστατικά και μετά από πολύ σχολαστική εξέταση, έκανε αμέσως τη διάγνωση:

- Ο μικρός Ρούκι έπαθε «οξεία υπολογιστίτιδα».

Πρόκειται για μια εξαιρετικά σοβαρή ασθένεια που προσβάλλει πολύ συχνά στις μέρες μας τα μικρά ποντικάκια στην περίπτωση πολύωρης παραμονής μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, δηλαδή σε περίπτωση κατάχρησης.

Αν δεν διαγνωστεί εγκαίρως υπάρχει πιθανότητα να προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στον εγκέφαλο, τα μάτια και τα μπροστινά ποδαράκια των μικρών ποντικιών.


Προβληματισμοί για συζήτηση 
...θα τα πούμε στο chat!
Η εξάρτηση παιδιών και εφήβων από το διαδίκτυο είναι ένα πρόβλημα που πρωτοεμφανίστηκε στο εξωτερικό, αλλά πλέον παρουσιάζεται με αυξανόμενη ένταση και συχνότητα και στη χώρα μας. Η Μονάδα Εφηβικής Υγείας (Μ.Ε.Υ.) της Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών που εδρεύει στο Νοσοκομείο Παίδων «Π & A Κυριακού», συνιστά στους γονείς τα ακόλουθα:

Λάβετε εγκαίρως υπόψη σας τα σημάδια που δίνει το παιδί και ζητήστε βοήθεια από τους ειδικούς. Ως γονέας είναι πολύ εύκολο να επισημάνετε αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού σας. Έτσι, αν παρατηρήσετε τα παρακάτω συμπτώματα:

- Εκνευρισμός όταν το παιδί είναι εκτός Διαδικτύου
- Χρήση του δικτύου πολύ περισσότερο από όσο χρειάζεται (η υπέρβαση των 10 ωρών εβδομαδιαίως - πάνω από 2 ώρες τη μέρα- μπορεί να οδηγήσει σε εθισμό)
- Ξαφνική σχολική αποτυχία
- Διαταραχές ύπνου και αλλαγή των συνηθειών ύπνου
- Μειωμένη φυσική δραστηριότητα
- Διαταραχή στις οικογενειακές και διαπροσωπικές σχέσεις
- Αλλαγή των συνηθειών του παιδιού, όπως π.χ. παραμέληση φίλων ή αγαπημένων χόμπι
- Παραμέληση της προσωπικής υγιεινής

επικοινωνήστε άμεσα με τη Γραμμή Βοηθείας ΥποΣΤΗΡΙΖΩ 800 11 800 15 (χωρίς χρέωση) ή μέσω email στο help@saferinternet.gr, του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου.

Και επειδή όπως ο σοφός παππούς Hippo έλεγε: το προνοείν και προλαμβάνειν κρείττον εστί του θεραπεύειν:

- τα παιδιά πρέπει να είναι ενημερωμένα για τους κινδύνους, κάτι που μπορεί να γίνει μέσα από ενημερωτικές διευθύνσεις όπως η saferinternet και η eSafetyKit
- οι γονείς πρέπει να είναι εκπαιδευμένοι, δηλαδή να γνωρίζουν να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, να έχουν περιηγηθεί σε αυτό μαζί με τα παιδιά, και κυρίως να έχουν λάβει τα μέτρα τους (τοποθέτηση του υπολογιστή σε κοινόχρηστο χώρο, χρονικό όριο στη χρήση του, φίλτρα προστασίας από ακατάλληλες σελίδες, συζήτηση με το παιδί για τους διαδικτυακούς του φίλους και παρακολούθηση των ιστοτόπων που επισκέπτεται, κ.ά.)


Share/Bookmark

1 σχόλιο:

Parents Land Gr είπε...

Πολυ ομορφη προταση.

Δημοσίευση σχολίου

διαβάσαμε και σχολιάζουμε...σχολιάζουμε...σχολιάζουμε...