Πάσχα στη Γλυκομηλίτσα

Υπόθεση

Ο Αντώνης –γνωστός ήρωας από το βιβλίο Το μαρούλι της καλοσύνης– μεγάλωσε πια. Απόδειξη ότι θα κάνει μόνος του το πρώτο του ταξίδι για τη Γλυκομηλίτσα. Μέχρι το Μεγάλο Σάββατο που θα έρθουν οι γονείς του, θα περάσει όλες τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας με τη γιαγιά του αλλά και τους φίλους του από το χωριό. Θα πάνε στην εκκλησία, θα βοηθήσουν στον στολισμό του Επιταφίου, θα μαζέψουν ξύλα και φρύγανα για το κάψιμο του Ιούδα. Μέχρι που θα φτάσει η Κυριακή του Πάσχα, και τότε ίσως ο χορτοφάγος Αντώνης να δοκιμάσει κάποιο μεζεδάκι.

Χαρακτηριστικά
Εκδότης: Πατάκης
Συγγραφέας: Αγαθή Δημητρούκα
Εικονογράφηση: Σίλβια Μπαροντσέλλι
ISBN: 978-960-16-3585-9
Έτος 1ης Έκδοσης: 2010
Σελίδες: 38
Τιμή: περίπου 4 ευρώ
Ηλεκτρονική αγορά εδώ 
Εναλλακτική παρουσίαση εδώ
Τάξεις:Β', Γ'

Κριτική

Μια απλή ιστορία από τη σειρά χωρίς σωσίβιο (επίπεδο Δελφινάκια - 800 λέξεις). Η γραφή της Δημητρούκα είναι αρκετά κατανοητή, αλλά το χιούμορ πίσω από ορισμένες φράσεις θα το εντοπίσουν μόνο οι μεγαλύτεροι αναγνώστες. Η επιμέλεια της σειράς είναι όπως πάντα πολύ προσεγμένη, αν και η πολύχρωμη εικονογράφηση είναι απλώς συνοδευτική, χωρίς να προσθέτει κάτι το ιδιαίτερο στο κείμενο. Στο τέλος του βιβλίου, περιμένουν τους μαθητές πέντε δραστηριότητες. Η πρώτη απευθύνεται μάλλον σε μεγαλύτερους μαθητές, αφού τους καλεί να εντοπίσουν μικρές και μεγάλες πόλεις στον χάρτη της Ελλάδας. Η δεύτερη έχει τη μορφή ενός κουιζ 4 ερωτήσεων γύρω από τη γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, χωρίς δυστυχώς οι πληροφορίες που ζητούνται να έχουν δοθεί προηγουμένως, επομένως ίσως χρειάζεται οι μαθητές να κάνουν έρευνα στο διαδίκτυο για να απαντήσουν.Η επόμενη ζητάει να αντιστοιχίσουμε τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας με τα γεγονότα που τιμά σε αυτές η εκκλησία μας. Η προτελευταία είναι ένα πασχαλινό σταυρόλεξο για τη συμπλήρωση του οποίου απαιτείται ο αναγνώστης να συμβουλευτεί και πάλι το κείμενο. Η πέμπτη δραστηριότητα καλεί τους μαθητές να αθροίσουν ζευγάρια διψήφιων αριθμών για να ανακαλύψουν ένα ξύλινο πασχαλινό αυγό με άθροισμα 100.

Το βιβλίο προτείνεται κυρίως σε παιδιά Β’ και Γ'  τάξης, θα μπορούσαν όμως να το διαβάσουν και μικρότεροι ή μεγαλύτεροι μαθητές που παρακολουθούν τις ιστορίες του Αντώνη.

Από το μάλλον απλοϊκό αυτό διήγημα μπορεί να λείπει η ιδιαίτερη πλοκή, οι μικροί αναγνώστες όμως θα πάρουν σίγουρα μια γεύση από τα έθιμα των ημερών του Πάσχα στην επαρχία (αν και δεν είμαι σίγουρος ότι τη βραδιά του Επιταφίου ο ουρανός γεμίζει πυροτεχνήματα). Στο κάτω κάτω, αυτό είναι και το θέμα της ιστορίας: σε ολόκληρη τη διάρκειά της, παρακολουθούμε νωχελικά τον ήρωα να περνάει τις άγιες εκείνες μέρες ήσυχα, παρέα με τη γιαγιά του. Τα παιδιά της τάξης μου που διάβασαν το βιβλίο το βρήκαν συμπαθητικό, ενώ πέρυσι το κείμενο αποτέλεσε αφορμή για ένα θεατροπαιδαγωγικό βιωματικό εργαστήριο που παρουσιάστηκε στη Δημοτική βιβλιοθήκη Βέροιας.

Αναζητώντας περισσότερες πληροφορίες για τη Γλυκομηλίτσα της ορεινής Ναυπακτίας, δεν εντόπισα κανένα τέτοιο χωριό στην εν λόγω περιοχή. Μόνο ένα βλαχοχώρι με το όνομα Γλυκομηλιά (πρώην Κάτω Περλιάγκο) κι αυτό πολύ βορειότερα, κοντά στην Καλαμπάκα. Έπεσα ωστόσο πάνω σ' ένα παλιό κρητικό τραγούδι με το ίδιο όνομα.

Αξίες - Θέματα
Οικογένεια, Πάσχα

Απόσπασμα 
Ο Αντώνης μεγάλωσε και πάει Δημοτικό.
Μεγάλωσε στ’ αλήθεια;
Στ’ αλήθεια και στα σίγουρα!
Υπάρχει και απόδειξη γι’ αυτό: έκανε το πρώτο ταξίδι μόνος του.

Τα σχολεία είχαν κλείσει για τις πασχαλινές
διακοπές και στη Γλυκομηλίτσα Ναυπακτίας
η γιαγιά του τον περίμενε από την πρώτη
κιόλας μέρα.

Έτσι, λοιπόν, πρωί πρωί το Σάββατο του
Λαζάρου, πήρε τον Αντώνη η μαμά του και
πήγανε στο πρακτορείο, που δεν ήτανε θολό
και κρύο, γιατί είχε μπει η άνοιξη για τα καλά.

Ο Αντώνης πετούσε από τη χαρά του, κι ας είχε
στην πλάτη του ολόκληρο σακίδιο με ρούχα για
κείνον, ένα δωράκι για τη γιαγιά και μικρο- πράγματα
για τα φιλαράκια του στο χωριό.
Η μαμά του το ακριβώς αντίθετο.
Είχε καμπουριάσει από το φόβο της
και κρατούσε τον Αντώνη από το χέρι σφιχτά,
για να παίρνει δύναμη και να του λέει:

- Αντώνη μου, ζωή μου, να είσαι ήσυχος μέσα
στο λεωφορείο. Να έχεις δεμένη τη ζώνη σου
και να κοιτάζεις έξω κάπου κάπου, για να μη
ζαλιστείς! Θα παρακαλέσω τον οδηγό να σ’ έχει στο νου του.

- Θα τον προσέχω εγώ, Μαράκι μου, είπε
η κυρα-Βασιλική, που γυρνούσε από την Αθήνα
στη Γλυκομηλίτσα και ήταν γειτόνισσα της
κυρα-Παναγιώτας, της γιαγιάς του Αντώνη.

Πάσχα στη Γλυκομηλίτσα

Η ξύλινη κούκλα

Υπόθεση
Η Ζωή και η Χαρά είναι δίδυμες αδερφές. Όπως ακριβώς και οι συνονόματες γιαγιάδες τους που χωρίστηκαν πριν από πολλά χρόνια. Μια ξεχασμένη ξύλινη κούκλα της γιαγιάς Ζωής και η επίσκεψη των δύο μικρών κοριτσιών σε ένα μουσείο με παιχνίδια θα ενώσουν ξανά όλους αυτούς που κάποτε τους χώρισε ο πόλεμος.

Χαρακτηριστικά
Εκδότης: Πατάκης
Συγγραφέας: Μαρία Λυρατζή
Εικονογράφηση: Ευγενία Λογκβινόβσκα
ISBN: 978-960-16-1248-5
Έτος 1ης Έκδοσης: 2004
Σελίδες: 38
Τιμή: περίπου 4 ευρώ
Ηλεκτρονική αγορά εδώ
Τάξεις: Β', Γ', Δ'

Κριτική

Άλλο ένα κείμενο από τη σειρά χωρίς σωσίβιο (επίπεδο Δελφινάκια - 800 λέξεις). Η γραφή είναι απλή και τα νοήματα κατανοητά, αν και ο λόγος κάποιες φορές μοιάζει λίγο αποσπασματικός. Η επιμέλεια είναι προσεγμένη, και η πολύχρωμη εικονογράφηση παραπέμπει σε παλιότερες εποχές, ίσως για να ταιριάξει με το περιεχόμενο της ιστορίας. Στο τέλος του βιβλίου, περιμένουν τους μαθητές πέντε δραστηριότητες. Οι δύο πρώτες είναι παρατηρητικότητας (βρες το κομμάτι που λείπει/ ταιριάζει), ενώ η τρίτη απευθύνεται σε μικρότερα παιδιά, καθώς ζητείται να ταιριάξουν τα αντικείμενα με τις ταμπέλες που τα ονοματίζουν. Η τέταρτη κρύβει μια εικόνα που παρουσιάζεται αν κανείς ενώσει τις τελίτσες, ενώ η τελευταία δραστηριότητα απευθύνεται σε μεγαλύτερα παιδιά με γνώση των τεσσάρων πράξεων.

Το βιβλίο προτείνεται κυρίως σε κορίτσια Β’ και Γ' τάξης, η πράξη ωστόσο αποδεικνύει ότι θα μπορούσαν να το διαβάσουν ευχάριστα και μεγαλύτερα παιδιά.

Σχόλιο

Χωρίς να διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας ή έκφρασης (βλ. απόσπασμα), με εικονογράφηση μάλλον συντηρητική και με πλοκή που θυμίζει ταινία του Νίκου Ξανθόπουλου, το βιβλίο αυτό καταφέρνει να ενθουσιάσει μαθητές όλων των τάξεων. Στα κορίτσια της δικής μου Ε’ τουλάχιστον, έκανε θραύση! Μας θυμίζει έτσι ότι τα παιδιά συχνά έχουν διαφορετικά κριτήρια από τους μεγάλους, και πολλές φορές ελκύονται από κείμενα βατά, που μπορεί σε μας να φαίνονται απλοϊκά, μελό ή προβλέψιμα, σε εκείνα όμως έχουν κάτι ιδιαίτερο να πουν.

Κατά τα άλλα, το βιβλίο μπορεί να αξιοποιηθεί στην τάξη ως αφορμή συζήτησης για τα δεινά του πολέμου, ή για να καταλάβουν τα παιδιά τη σημασία που έχουν τα μουσεία ως χώροι φύλαξης και μνήμης.

Αξίες - Θέματα

Οικογένεια, Πόλεμος, Νοσταλγία, Μουσείο

Απόσπασμα 
Το όνομά μου είναι Ζωή κι έχω μια δίδυμη
αδερφή, τη Χαρά. Πηγαίνουμε στη δευτέρα
δημοτικού και αγαπάμε πολύ η μία την άλλη.

Μια Κυριακή πήγαμε στο σπίτι της γιαγιάς
Ζωής. Είναι η μαμά του μπαμπά μου κι εγώ
έχω το όνομά της.

- Σήμερα θα ανεβούμε στη σοφίτα, είπε η γιαγιά
κάποια στιγμή. Θα σας αρέσει πολύ.

Στη σοφίτα υπήρχαν μερικά παλιά μπαούλα, ένα
κρεβάτι με ουρανό και διάφορα μικροπράγματα
κρεμασμένα στους τοίχους.

Η γιαγιά άνοιξε ένα μπαούλο και έβγαλε δυο
κούκλες, που φορούσαν δαντελωτά φουστανάκια
και καπελάκια. Η αδερφή μου και εγώ ενθουσιαστήκαμε.

- Κι αυτή, γιαγιά, τι είναι; ρώτησα πιάνοντας
μια ξύλινη κούκλα, που της έλειπε ένα μέρος
από το δεξί της χέρι.

Η γιαγιά την πήρε και την κοίταξε με αγάπη.

- Τη λένε Χαρά, είπε και δάκρυσε.

Η γιαγιά, που της αρέσει να λέει ιστορίες,
άρχισε τη διήγησή της.

- Έτσι έλεγαν τη δίδυμη αδερφή μου.
Την έχασα πριν από πολλά πολλά χρόνια.
Ζούσαμε κάποτε στη Σάμο, σε ένα πολύ όμορφο
σπίτι. Η μαμά έφτιαχνε δαντελωτά φουστάνια
για τις κούκλες μας και ο μπαμπάς ξύλινα παιχνίδια.

Η γιαγιά έβγαλε από ένα μπαούλο ένα χρωματιστό ξύλινο
τρενάκι και δύο σβούρες.

- Ο μπαμπάς μου τα έφτιαξε, είπε κοιτώντας τα με αγάπη.

Κάποτε έφτιαξε δυο κούκλες από ξύλο,
που στη μέση ήταν ενωμένες με ένα σταυρό.

«Για να μη χωρίσετε ποτέ!» μας είπε.

Έγιναν αμέσως το αγαπημένο μας παιχνίδι.

Η ξύλινη κούκλα

Πώς να περιποιηθείς το τερατάκι που θα βρεις

Υπόθεση
Βρήκες ξαφνικά ένα τέρας στο δωμάτιο σου; Κανένα πρόβλημα! Διαβάζοντας αυτόν τον πλήρη οδηγό για την περιποίησή του, δε θα βρεθείς απροετοίμαστος! Θα περιποιηθείς το τερατάκι σου όπως του αξίζει!

Χαρακτηριστικά
Εκδότης: Πατάκης
Συγγραφέας: Μαρία Ρουσάκη
Εικονογράφηση: Έκτορας Αποστολόπουλος
ISBN: 978-960-16-2403-7
Έτος 1ης Έκδοσης: 2007
Σελίδες: 38
Τιμή: περίπου 4 ευρώ
Ηλεκτρονική αγορά εδώ
Τάξεις: Α', Β', Γ'

Κριτική

Μια χαριτωμένη και λίγο τρελούτσικη ιστορία από τη σειρά χωρίς σωσίβιο (επίπεδο Δελφινάκια - 800 λέξεις). Η γραφή είναι απλή και χιουμοριστική και τα νοήματα κατανοητά, οπότε δεν θα δυσκολέψουν τους μικρούς αναγνώστες. Η επιμέλεια της σειράς είναι όπως πάντα πολύ προσεγμένη, και η ζωηρή πολύχρωμη εικονογράφηση θυμίζει κινούμενα σχέδια για μικρά παιδιά. Στο τέλος του βιβλίου, περιμένουν τους μαθητές πέντε δραστηριότητες. Η πρώτη και η δεύτερη είναι παρατηρητικότητας κατάλληλη για όλους. Η τρίτη ζητάει από τους αναγνώστες να απαντήσουν Σωστό ή Λάθος σε μερικές ερωτήσεις κατανόησης του κειμένου, ενώ η τέταρτη απαιτεί φαντασία και συνδυαστικότητα, ώστε να σκεφτεί το παιδί τι θα έπρεπε να πάρει στη βαλίτσα του ένα τερατάκι αν ταξίδευε. Η τελευταία δραστηριότητα καλεί τους αναγνώστες να ζωγραφίσουν το δικό τους τερατάκι.

Το βιβλίο προτείνεται κυρίως σε παιδιά Α',  Β’ και Γ' τάξης, ειδικά σε όσα αντιμετωπίζουν προβλήματα στο να κοιμηθούν μόνα τους..

Σε πρώτη ανάγνωση το κείμενο μοιάζει να ασχολείται με το πρόβλημα της νυχτερινής φοβίας πολλών παιδιών, που φαντάζονται τέρατα κάτω από το κρεβάτι και μέσα στην ντουλάπα. Η συγγραφέας καλεί τα μικρά παιδιά να σταματήσουν να φοβούνται το άγνωστο (που τα φοβάται κι αυτό), να πλησιάσουν και να αγκαλιάσουν τα πλάσματα αυτά, αντιμετωπίζοντάς τα ως κατοικίδια. Έτσι μας δίνει μια πολύ χαριτωμένη ιστορία που ουσιαστικά μιλάει για τη διαφορετικότητα, εξηγώντας την απλή και γνωστή σε όλους μας αλήθεια: Ότι κάθε πλάσμα στον κόσμο έχει πάνω κάτω ανάγκη από τα ίδια πράγματα… λίγο φαγητό, πολλή αγάπη και συντροφιά - ψυχαγωγία.

Το μόνο πρόβλημα που θα μπορούσε να δημιουργηθεί από την ανάγνωση της ιστορίας, είναι τα παιδιά που δεν αντιμετώπιζαν φοβίες, να αρχίσουν να αναζητούν τέρατα κάτω από το κρεβάτι τους! Μια σχετική λοιπόν συζήτηση με κάποιον ενήλικο ή και ο σχολιασμός πάνω σε κάποιο σχετικό φίλμ (βλ. Μπαμπούλες Α.Ε.), ίσως θα μπορούσαν να βοηθήσουν ώστε να μην προκύψει τέτοιο ζήτημα.

Αξίες - Θέματα
Φιλία, Φαντασία, Διαφορετικότητα, Χιούμορ

Απόσπασμα 
Μπορεί να σου έχει ήδη συμβεί, μπορεί και όχι.
Όμως, όταν συμβεί, θα είσαι προετοιμασμένος
με αυτό τον πλήρη οδηγό για την καλή περιποίηση
του τέρατός σου.

Διάβασε προσεκτικά αυτό το βιβλίο και δε θα έχεις
κανένα πρόβληαμ, όταν θα βρεις ένα τέρας στο δωμάτιό σου.

Πολλές φορές θα το έχεις ψάξει κάτω
απ' το κρεβάτι σου ή μέσα στη ντουλάπα.
Όμως, μπορεί από φόβο το τέρας να εξαφανίστηκε.

Ακολούθησε, λοιπόν, τις παρακάτω οδηγίες
και βοήθησε το τερατάκι σου να βγει απ' τη φωλιά του,
να γίνει ο καλύτερός σου φίλος και ο προστάτης σου τη νύχτα,
αφού μαζί σου ούτε εκείνο θα φοβάται το σκοτάδι.

Βήμα 1ο
Πριν πέσεις γυα ύπνο, κοίταξε καλά κάτω απ' το
κρεβάτι σου. Έλα, μη φοβάσαι! Βλέπεις ένα
τριχωτό τέρας με μεγάλα γουρλωτά μάτια και
κοφτερά δόντια; Μη φωνάξεις! Γιατί θα το
τρομάξεις και ίσως εξαφανιστεί.

Δώσ' του ένα μπισκότο, ώστε να ξέρει ότι έχεις
φιλικές διαθέσεις. Την επόμενη μέρα, αν ακόμα
κρύβεται κάτω απ' το κρεβάτι, δώσ' του ένα
πιάτο με το αγαπημένο του φαγητό: ρεβίθια με
σάλτσα σοκολάτας δηλαδή!

Πώς να περιποιηθείς το τερατάκι που θα βρεις

Η μαμά δε θέλει να μου πάρει ζωάκι

Υπόθεση
H μαμά μου δε θέλει να μου πάρει ζωάκι! Kι εγώ είμαι πολύ θυμωμένος! Tης ζήτησα ένα σκυλάκι, ένα γατάκι, ένα παπαγαλάκι, ένα χρυσόψαρο έστω! Αλλά αυτή τίποτα! Μόνο τρώει και χαμογελάει. Kάποιο μυστικό μού κρύβει. Tι να είναι άραγε; Kαι γιατί παχαίνει, παχαίνει, παχαίνει;

Χαρακτηριστικά 
Εκδότης: Πατάκης

Συγγραφέας: Πέτρος Χατζόπουλος (Αύγουστος Κορτώ)

Εικονογράφηση: Γιώργος Σγουρός

ISBN: 978-960-16-1249-2

Έτος 1ης Έκδοσης: 2005

Σελίδες: 32
Τιμή: περίπου 4 ευρώ
Ηλεκτρονική αγορά εδώ

Τάξεις: Α', Β', Γ'

Κριτική

Χαριτωμένη ιστορία από τη σειρά χωρίς σωσίβιο (επίπεδο Ψαράκια - 400 λέξεις). Η γραφή είναι απλή και τα νοήματα κατανοητά, έτσι ώστε να μην δυσκολεύουν τους μικρούς μας φίλους. Η επιμέλεια είναι όπως πάντα πολύ προσεγμένη, και η πραγματικά χαρούμενη έγχρωμη εικονογράφηση σε συνδυασμό με το περιορισμένο κείμενο (μέχρι 8 σειρές στο δισέλιδο) κάνει το βιβλίο να μοιάζει με κόμικ. Στο τέλος του βιβλίου, περιμένουν τους μαθητές τέσσερις δραστηριότητες. Η πρώτη είναι πολύ απλή και διασκεδαστική, κατάλληλη για μαθητές της Α', αφού τους ζητάει να ακολουθήσουν μια μπερδεμένη γραμμή και να σχηματίσουν μια λέξη από τα γράμματα που θα βρουν στην πορεία. Η δεύτερη είναι εξίσου απλή, και καλεί τα παιδιά να αποκρυπτογραφήσουν δύο κείμενα στα "κορακίστικα" για να καταλάβουν τι συζητάνε μια γάτα με ένα χρυσόψαρο. Η τρίτη δραστηριότητα είναι μια σπαζοκεφαλιά (βρες τον αριθμό) που τα παιδιά της Β' δεν θα δυσκολευτούν να απαντήσουν, ενώ η τελευταία, ζητάει από τους αναγνώστες να μετρήσουν τα προβατάκια που σκέφτεται στο κρεβάτι του ο ήρωας.

Το βιβλίο προτείνεται κυρίως σε παιδιά Α’, Β’ και Γ' τάξης, θα μπορούσαν όμως να το διαβάσουν και μεγαλύτεροι μαθητές που ενδιαφέρονται (ή πρόκειται) να αποκτήσουν αδέλφια.

Ένα κείμενο γεμάτο αγάπη, από τα πιο απλά και χαριτωμένα που έχουμε συναντήσει στη σειρά. Η εικονογράφηση, παρότι κατά βάση συνοδευτική, είναι εξαίσια και κάνει εμάς τους αναγνώστες να συμπαθούμε τον ήρωα άμεσα και να συμπάσχουμε μαζί του. Το κείμενο μπορεί να χρησιμοποιηθεί βέβαια και στην τάξη, για να μιλήσουμε για τη διαδικασία της αναπαραγωγής ή της τεκνοποίησης, αν τα παιδιά έχουν σχετικές απορίες.

Ένα ζήτημα στο οποίο θα μπορούσαμε να σταθούμε, είναι η επιμονή που δείχνει ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, όταν ζητάει από τη μητέρα του να του αγοράσει κάποιο ζωάκι. Έχουν πάντοτε δίκιο οι γονείς όταν αρνούνται κάτι στα παιδιά τους; Τι λόγοι μπορεί να υπάρχουν που να τους προβληματίζουν; Οικονομικοί; Λόγοι Υγείας; Ίσως ο σεβασμός προς ένα ζωάκι που θα έπρεπε να ζει ελεύθερο και όχι φυλακισμένο σε κάποιο διαμέρισμα;

Από την άλλη, ποιος είναι ο σωστός τρόπος αντίδρασης για ένα παιδί, όταν οι γονείς του αρνούνται κάτι; Ο συγκεκριμένος ήρωας φαίνεται να αντιδρά με ρεαλιστικό τρόπο:

Πρώτα εξαντλεί την επιμονή του, έπειτα –βλέποντας πως με την επιμονή δεν πέτυχε τίποτα- κρατάει μούτρα, και τέλος-αφού υποθέτει ότι η μαμά του αρρώστησε εξαιτίας του-, προχωράει στη μετάνοια.

Τα παιδιά έχουν βέβαια και χίλιους άλλους τρόπους να πείσουν τους μεγαλύτερους για κάτι που θέλουν, αλλά καλό είναι να ξέρουν ότι οι επιθυμίες τους δεν είναι δυνατό ή σωστό πάντοτε να γίνονται πραγματικότητα. Θα μπορούσε το συγκεκριμένο κείμενο να γίνει αφορμή για μια συζήτηση γύρω από τις πραγματικές ανάγκες και τις επιθυμίες των παιδιών. (βλ. Αγωγή του Πολίτη Ε’ Δημοτικού).

Αξίες - Θέματα

Αναπαραγωγή, Επιμονή, Ζωοφιλία, Οικογένεια.

Απόσπασμα 

Η μαμά δε θέλει να μου πάρει ζωάκι!

Έτσι μου ‘ρχεται να σκάσω!

Πρώτα της ζήτησα ένα σκυλάκι.

Αχ, πόσο θα ‘θελα να είχα ένα σκυλάκι,

που θα το βγάζω βόλτα και θα παίζω μαζί του

και θα μ’ αγαπάει και θα τα’ αγαπάω κι εγώ!

Αλλά η μαμά χαμογέλασε και είπε: Όχι!

Λοιπόν, κι εγώ ζήτησα να μου πάρει ένα γατάκι.

Αχ, πόσο θα ‘θελα να είχα ένα γατάκι και να το

χαϊδεύω και να του παίρνω παιχνιδάκια

και να μ’ αγαπάει και να τα’ αγαπάω κι εγώ!

Αλλά η μαμά χαμογέλασε πάλι και είπε: Όχι!

Σκέφτηκα ότι και μ’ ένα παπαγαλάκι

ευχαριστημένος θα ήμουν.

Αχ, ναι, πόσο θα ‘θελα ένα παπαγαλάκι,

να του μαθαίνω λέξεις και τραγουδάκια

και να μ’ αγαπάει και να τα’ αγαπάω κι εγώ!

Αλλά η μαμά ούτε που να τ’ ακούσει.

Η μαμά δε θέλει να μου πάρει ζωάκι

Ο Τραμ

Υπόθεση

Έγινα αδέσποτος χωρίς να το θέλω. Kανείς σκύλος δε θέλει να είναι αδέσποτος. Στην αρχή δεν ήξερα πού να πάω, πού να ψάξω για φαγητό, πού να ξαπλώσω για να κοιμηθώ. Μέχρι που μια μέρα συνάντησα τυχαία το μεγαλύτερο και το πιο παράξενο «ζώο» του κόσμου. Μερικές συναντήσεις αλλάζουν τη ζωή μας. Αυτή ήταν μια τέτοια συνάντηση.

Χαρακτηριστικά
Εκδότης: Πατάκης
Συγγραφέας: Κώστας Μάγος
Εικονογράφηση: Γιώργος Σγουρός
ISBN: 978-960-16-3315-2
Έτος 1ης Έκδοσης: 2009
Σελίδες: 40
Τιμή: περίπου 4 ευρώ
Ηλεκτρονική αγορά εδώ
Τάξεις: Α', Β', Γ'


Κριτική

Μια όμορφη απλή ιστορία από τη σειρά χωρίς σωσίβιο (επίπεδο Δελφινάκια - 800 λέξεις). Όπως πάντα, η γραφή είναι απλή, ώστε να μην δυσκολεύει τους νέους αναγνώστες. Η επιμέλεια είναι πολύ προσεγμένη, και η πολύχρωμη εικονογράφηση με κολάζ και μεικτές τεχνικές, δείνει στο κείμενο επιπρόσθετη ζωντάνια και το συνδέει με την καθημερινότητα της πόλης. Στο τέλος του βιβλίου, περιμένουν τους μαθητές τρεις δραστηριότητες. Η πρώτη είναι μια άσκηση κυκλοφοριακής αγωγής που δεν είναι δυστυχώς πολύ σαφής, καθώς ζητάει από τους αναγνώστες να "βρουν τα λάθη στην εικόνα" χωρίς να προσδιορίζει ούτε πόσα, ούτε τι είδους λάθη πρέπει να αναζητήσουν. Η δεύτερη είναι πιο χαριτωμένη και τους καλεί να βάλουν λόγια στα συννεφάκια ομιλίας του ήρωα Τραμ, καθώς ξαναζεί διάφορες περιστάσεις από την ιστορία. Η τελευταία δραστηριότητα είναι ένα σταυρόλεξο με ερωτήσεις κατανόησης του κειμένου.

Το βιβλίο προτείνεται κυρίως σε παιδιά Α', Β’ και Γ' τάξης, θα μπορούσαν όμως να το διαβάσουν και μεγαλύτεροι μαθητές, είτε ως αφόρμηση για συζήτηση σε θέματα ζωοφιλίας ή κυκλοφοριακής αγωγής, είτε για να τονώσουν την αναγνωστική τους αυτοπεποίθηση με ένα κείμενο εύκολο και ευχάριστο.

Η ιστορία είναι πολύ απλή και ο χαρακτήρας του Τραμ ιδιαίτερα ευχάριστος, παρά τα όσα έχει τραβήξει από τους ανθρώπους. Το κείμενο αποπνέει ευγένεια ψυχής και ανθρωπιά και συνδυάζεται εξαιρετικά με την καλαίσθητη εικονογράφηση. Τα δύσκολα νοήματα απουσιάζουν, χωρίς όμως να λείπει και η ουσία. Αντίθετα, το κεντρικό μήνυμα της ιστορίας εμφανίζεται φωτισμένο και αισιόδοξο: "Η φιλία είναι το πιο όμορφο σπίτι".

Κάποιες μικρές συμβάσεις δεν ενοχλούν, μια και εξυπηρετούν τον μύθο. Δικαιολογημένα όμως κάποιος μικρός αναγνώστης θα απορήσει: Πώς γίνεται και όλοι οι άνθρωποι που συναντάει ο Τραμ στην ιστορία είναι τόσο φιλικοί, εκτός από εκείνους που τον εγκατέλειψαν;

Μια εξαιρετική ανάλυση που φωτίζει περισσότερο τις κοινωνικές πτυχές του κειμένου θα βρείτε εδώ

Αξίες - Θέματα
Φιλία, Διαφορετικότητα, Ζωοφιλία, Κυκλοφοριακή Αγωγή

Απόσπασμα 
Ο Τραμ είναι ένας σκύλος χωρίς ιδιοκτήτη.
Είναι ένας σκύλος αδέσποτος.

Ο Τραμ δεν ήταν πάντα αδέσποτος.
Έγινε αδέσποτος όταν ο ιδιοκτήτης του τον
εγκατέλειψε μια μέρα στον δρόμο. Στην αρχή
ο Τραμ ήταν πολύ λυπημένος και φοβισμένος.
Σιγά σιγά όμως συνήθισε. Σ’ αυτό τον
βοήθησαν και οι καινούριοι φίλοι του:
ο Μπριζόλας, ο Χουζούρης και η Σουρτουκού.
Αυτοί ζούσαν εδώ και καιρό στον δρόμο.

Μαζί τους ο Τραμ έμαθε πολλά. Απ‘ τον
Μπριζόλα έμαθε τα καλύτερα μέρη για να
αναζητά το φαγητό του. Απ’ τον Χουζούρη τις
πιο ήσυχες γωνίες για να κοιμάται και από τη
Σουρτουκού έμαθε πώς να περνά απέναντι
τους μεγάλους δρόμους χωρίς να κινδυνεύει.

Έτσι, ο Τραμ συνήθισε να ζει στον δρόμο.
Τώρα πια δε φοβόταν όπως φοβόταν στην αρχή,
όμως τα μάτια του ήταν ακόμη λυπημένα.
Ίσως γιατί ο Τραμ θα ήθελε να έχει ένα σπίτι.
Ο Τραμ όλη τη μέρα τριγυρνούσε στους δρόμους.
Ήξερε τα μικρά δρομάκια και τις μεγάλες
λεωφόρους, ήξερε τα πάρκα και τις πλατείες,
τις στοές και τις υπόγειες διαβάσεις. Ήξερε καλά
την αγορά, μα καλύτερα απ’ όλα ήξερε…

…τη διαδρομή του τραμ.

Την πρώτη φορά που ο Τραμ συνάντησε το
τραμ ένιωσε μεγάλο φόβο.
«Τι τεράστια κάμπια είναι αυτή;» αναρωτήθηκε
και άρχισε να της γαβγίζει δυνατά.

Ο Τραμ